สมาธิ นั่งสมาธิ นั่งสมาธิเบื้องต้น ธัมมชโย : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 63 / 110

บทที่ 7 เทคนิคการวางใจ ดังที่เคยกล่าวไว้แล้วว่า ใจของเราเหมือนกับลิงที่วิ่งวุ่นไปมา มักจะซัดส่ายอยู่เสมอ เราเอง กำลังเรียนรู้ในการฝึกหัดจับลิงให้ค่อยๆ หยุดนิ่งอยู่กับที่ หลักที่จะจับลิงไว้ไม่ให้ดิ้นรน

บทที่ 7 เน้นความสำคัญของการวางใจเพื่อเข้าถึงสมาธิและพระธรรมกาย ซึ่งใจเปรียบเสมือนลิงที่ต้องใช้หลักมั่นคงในการควบคุมให้ใจหยุดนิ่ง ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 มีการแบ่งประเภทการวางใจออกเป็น 3 ประเภท และอธิบา

7.4 วิธีการวางใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย การวางใจด้วยการทำใจให้หยุด นิ่ง เฉยๆ ณ ฐานที่ 7 มีวิธีการในการปฏิบัติดังต่อไปนี้ 7.4.1 การวางใจเมื่อใจยังไม่หยุด 1) สํารวจทางเดินของจิต ในการวางใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย

การวางใจที่ศูนย์กลางกาย ฐานที่ 7 อาจยากสำหรับผู้เริ่มต้นเนื่องจากมีความคิดต่างๆ ที่จุกจิก การสำรวจฐานทั้ง 7 ช่วยให้สามารถวางใจได้ บทเรียนเริ่มจากการลองอยู่ ณ ฐานที่ 1 ถึงฐานที่ 7 โดยไม่กังวลหากไม่สามา

3. อารมณ์ที่จะหยุดนิ่งจะคล้ายๆ กับตอนใกล้จะหลับ หรือเหมือนตื่นจากหลับ ต่างแต่ว่าถ้าหลับ ขาดสติ แต่ถ้าหยุดนิ่งอารมณ์จะละเอียด มีสติ เบาสบาย ไม่ได้คิดเรื่องอะไร ปล่อยวางจากอารมณ์อื่น ทั้งหมด ดังนั้นก่อน

การหยุดนิ่งอารมณ์จะทำให้เราได้รับความสบายและความสุข ซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้เมื่อเราฝึกสังเกตใจของเราเอง โดยการวางใจให้พอดี ไม่หนักหรือเบาจนเกินไป การสัมผัสแผ่ว ๆ สามารถช่วยให้ใจเราขยายออกได้เหมือนวงระลอ

ไปเรื่อยๆ เบาๆ ไม่มีความรู้สึกว่าอยากเห็นหรืออยากจะไม่เห็น ความอยากจะเข้าไปหรือไม่เข้าไป ก็ไม่มี รู้สึกพอใจในอารมณ์ตรงนั้น เราประคองอารมณ์ตรงนี้ให้ต่อเนื่อง ทำนิ่งๆ 2. เราจะสังเกตว่าพอใจเรานิ่ง ได้อาร

บทนี้เน้นการสร้างสมาธิด้วยการรักษาอารมณ์ให้นิ่งและสงบ โดยเริ่มจากความพอใจในอารมณ์ปัจจุบันและการมองเห็นความสว่างจากภายใน เมื่ออยู่ในอารมณ์ที่นิ่ง อารมณ์จะเริ่มชัดขึ้นทำให้สามารถมองเห็นจุดใสซึ่งเป็นลักษ

8. ทุก 1 ชั่วโมง ขอ 1 นาที เพื่อหยุดใจ นึกถึงดวง องค์พระ หรือทำใจนิ่งๆ ว่างๆ ที่ศูนย์กลาง กายฐานที่ 7 9. ทุกกิจกรรมตั้งแต่ตื่นนอน ไม่ว่าจะเป็นการล้างหน้า อาบน้ำ แต่งตัว รับประทานอาหาร ล้างจาน กวาดบ้าน

บทนี้กล่าวถึงเทคนิคการวางใจในการปฏิบัติธรรม โดยแนะนำให้ฝึกจิตในทุกกิจกรรมประจำวัน เพื่อเข้าถึงศูนย์กลางกายและสร้างสภาวะจิตที่เยือกเย็น การวางใจเป็นศิลปะที่ต้องฝึกฝนเพื่อให้เข้าถึงธรรมอย่างแท้จริง การส

Dhammakaya Open University, California, USA สมาธิ 3 3 อุปสรรคและวิธีแก้ไขในการทำสมาธิ OBSTACLES IN MEDITATION PRACTICE AND HOW TO OVERCOME THEM MD 203

สมาธิ 3 : อุปสรรคและวิธีแก้ไขในการทำสมาธิ ลิขสิทธิ์ มหาวิทยาลัยธรรมกาย แคลิฟอร์เนีย คณะผู้จัดทำ กองวิชาการ มหาวิทยาลัยธรรมกาย แคลิฟอร์เนีย ISBN 978-974-8373-94-2 หากนักศึกษามีข้อเสนอแนะหรือคำแนะนำ กรุ

บทความนี้กล่าวถึงอุปสรรคที่สามารถเกิดขึ้นเมื่อนักปฏิบัติสมาธิและเสนอวิธีการแก้ไขเพื่อให้การฝึกสมาธิมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยเน้นไปที่เทคนิคต่าง ๆ เช่น การจัดการกับความคิดและอารมณ์ เพื่อช่วยนักปฏิบัติให

เนื้อหาบทที่ 1 อุปสรรคในการปฏิบัติธรรม 1.1 อุปสรรคต่อจิตที่เป็นสมาธิ 1.2 นิวรณ์ คืออะไร 1.3 อุปมานิวรณ์ 5 1.4 อุปกิเลส 2 DOU สมาธิ 3 อุ ป ส ร ร ค แ ล ะ วิธี แก้ไข ใ น ก า ร ทำสมาธิ

บทที่ 2 กามฉันทะและวิธีแก้ไข ในบทที่ 1 ได้กล่าวถึงอุปสรรคต่อจิตที่เป็นสมาธิ ซึ่งได้แก่นิวรณ์ 5 และอุปกิเลส 11 ในบทนี้จะ ได้กล่าวถึงกามฉันทะ ซึ่งเป็นนิวรณ์ประการหนึ่งใน 5 ประการ ซึ่งจะเน้นลักษณะ สาเหตุ

บทที่ 2 นี้จะพูดถึงกามฉันทะซึ่งเป็นนิ่วรณ์อย่างหนึ่งที่ส่งผลต่อสมาธิ โดยจะอธิบายลักษณะของกามฉันทะ ทั้งจากวัตถุกามและกิเลสกาม รวมถึงวิธีการแก้ไข เพื่อช่วยให้จิตใจสงบและมีสมาธิมากขึ้น ความเข้าใจเกี่ยวกั

จะเห็นได้ว่า การที่จะให้ปฏิบัติสมาธิได้ดี เบื้องต้นต้องมีใจพ้นจากกาม แม้ว่าจะมีกายออกจาก กามเป็นนักบวช หรือไม่ก็ตาม หากมีใจพ้นจากกาม ก็จะปฏิบัติธรรมได้ดี และเมื่อพิจารณาให้ดีก็จะพบว่า กามฉันทะนี้เป็นต

การปฏิบัติสมาธิที่ดีต้องเริ่มจากใจที่พ้นจากกามฉันทะ ซึ่งเป็นต้นเหตุของความอยากและความไม่พอใจในชีวิต เรามักแสวงหาความสุขจากสิ่งภายนอก แต่สิ่งที่ทำให้เราไม่พอใจนั้นเป็นความคิดที่ไม่เที่ยง ความต้องการเหล

ในส่วนของความคิดไม่แยบคายนับเป็นสาเหตุสำคัญ เพราะการที่คนรับอารมณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ความรู้สึกหรือเวทนาที่เกิดขึ้นนั้น ย่อมปรากฏเป็นอาการอย่าง ใดอย่างหนึ่ง คือ สุ

บทความนี้เน้นถึงความสำคัญของความคิดในการสร้างอารมณ์ของเรา รวมถึงความเชื่อมโยงระหว่างความต้องการในสิ่งสวยงามและการยึดติดที่เกิดจากอารมณ์ นอกจากนี้ยังว่าถึงวิธีการแก้ไขกามฉันทะตามคัมภีร์ที่ส่งเสริมให้เร

3. จมูก 4. ลิ้น 5. กาย 6. ใจ ร่างกายก็เหมือนบ้านที่มีประตูหน้าต่างอยู่ 6 ช่องทาง สิ่งต่างๆ ภายนอกที่เราจะรับรู้ รับทราบ ก็มาจาก 6 ทางนี้ จะเป็นสิ่งที่ดีทำให้ใจของเราสงบผ่องใสก็มาจาก 6 ทางนี้ จะเป็นสิ่

บทความนี้อธิบายถึงช่องทางทั้ง 6 ที่ใช้ในการรับรู้ของมนุษย์ ได้แก่ ตา, หู, จมูก, ลิ้น, กาย, ใจ โดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเปรียบเทียบแต่ละช่องทางกับสัตว์ต่างๆ ที่มีลักษณะพิเศษเปรียบเทียบถึงการใช้ประโยชน์

ไฉนหนอเราพึงตัดต้นไม้นี้แต่โคนต้น แล้วกินพออิ่ม และห่อพกไปบ้าง เขาจึงตัดต้นไม้นั้นแต่โคนต้น บุรุษ คนซึ่งขึ้นต้นไม้ก่อนนั้น ถ้าเขาไม่รีบลง ต้นไม้นั้นจะพึงล้มลง หักมือหักเท้า หรือหักอวัยวะน้อยใหญ่แห่งใด

การพิจารณาความแปรปรวนของความสุขและทุกข์ในชีวิต และความสำคัญของการตัดกามฉันทะนั้นจะช่วยให้เราได้สัมผัสกับความสุขที่เรียบง่ายและสงบจากภายใน โดยไม่ต้องแสวงหาจากสิ่งภายนอก ซึ่งความสุขนี้สามารถทำให้เราไม่ต

บทที่ 3 พยาบาทและวิธีแก้ไข ในแต่ละวันเรามักจะมีหลากหลายอารมณ์ที่วิ่งผ่านเข้ามาในใจของเรา ในหลายๆ อารมณ์นั้น หากเราสังเกตให้ดี จะพบว่าหลายครั้งในแต่ละวันที่เราจะมีเรื่องไม่พอใจผ่านเข้ามา ความไม่พอใจนี้

ในบทนี้กล่าวถึงอารมณ์พยาบาทที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันและผลกระทบต่อการทำสมาธิ พยาบาทเป็นอุปสรรคที่ทำให้ใจไม่สงบ ซึ่งจำเป็นต้องรู้จักและกำจัดเพื่อช่วยในการเข้าถึงความสุขจากสมาธิ พระพุทธองค์ได้เปรียบเทีย

แผ่ไปยังสัตว์ทั้งหลายต่อจากตนเองมากเข้า อุปจารสมาธิ และอัปปนาสมาธิย่อมเกิด 2) เมื่อแผ่เมตตาให้ตนเองเป็นสักขีพยานแล้ว จึงแผ่ให้แก่ผู้ที่รักใคร่ชอบพอนับถืออย่างธรรมดา เช่นครูอาจารย์ หรือผู้ที่มีคุณธรรมเ

การแผ่เมตตาเริ่มจากตนเองไปยังบุคคลที่รัก ตามด้วยบุคคลที่รู้สึกเฉยๆ และคนที่มีเวรต่อกันอย่างเป็นกลาง เมื่อจิตเมตตาของผู้ปฏิบัติเกิดขึ้นเท่าเทียม จึงแผ่เมตตาไปในทิศทางต่างๆ เพื่อส่งเสริมความสุขและลดทุกข

เด็กน้อยคนหนึ่งมีสีหน้าแสดงอารมณ์ไม่ดีนัก พ่อของเขาจึงให้ตะปูกับเขาหนึ่งถุง และบอกกับ เขาว่าทุกครั้งที่เขารู้สึกโมโห หรือโกรธใครสักคน ให้ตอกตะปู 1 ตัวเข้าไปกับรั้วที่หลังบ้าน วันแรกผ่านไป เด็กน้อยคนนั

เรื่องราวของเด็กน้อยที่เรียนรู้การควบคุมอารมณ์ผ่านการตอกตะปูลงในรั้วหลังบ้าน โดยเมื่อเขาสามารถควบคุมตนเองได้แล้ว เขาได้ถอนตะปูออกจนหมด แต่พบว่า รอยแผลที่เกิดจากอารมณ์ไม่สามารถลบเลือนด้วยคำขอโทษได้ และ

4.1 ลักษณะของจีนมิทธะ 4.2 สาเหตุของจีนมิทธะ เนื้อหาบทที่ 4 ถีนมิทธะและวิธีแก้ไข .. 4.2.1 อรติ 4.2.2 ตันที 4.4.3 วิชัมภิตา 4.4.4 ภัตตสัมมทะ 4.4.5 เจตโส ลีนัตตัง 4.3 วิธีแก้ไขถีนมิทธะ 4.3.1 นีวรณปหานวรร

บทที่ 4 สำรวจลักษณะและสาเหตุของจีนมิทธะซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการทำสมาธิ พร้อมเสนอวิธีการแก้ไขหลายรูปแบบ รวมถึงการใช้สูตรโมคคัลลานและอรรถกถาเพื่อช่วยให้ผู้ปฏิบัติสามารถพัฒนาและทำสมาธิได้อย่างมีประสิทธิภาพ

บทที่ 4 ถีนมิทธะและวิธีแก้ไข หลายครั้งและหลายคนที่นั่งสมาธิ อาจจะรู้จักกับการนั่งแล้วหลับกันมาไม่มากก็น้อย บางคนนั่ง แล้วก็หลับแบบคอพับไปเลย บางคนก็มีอาการโงกเงาเหมือนต้นสนลู่ลม บางคนก็หลับลึกถึงขนาดป

บทนี้อธิบายเกี่ยวกับถีนมิทธะซึ่งเป็นอาการที่เกิดขึ้นเมื่อผู้ปฏิบัติสมาธิรู้สึกง่วงและขาดความกระตือรือร้น โดยมีการเปรียบเทียบว่าถีนมิทธะเหมือนการถูกจองจำในเรือนจำ ซึ่งทำให้ไม่สามารถรวมใจเป็นหนึ่งได้. ไ

พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ ได้แนะนำว่า ถ้าทานก็ต้องทานให้พอดี แล้วก็นั่งหลังจาก ให้อาหารย่อยสักชั่วโมงหนึ่ง ไปเดินเปลี่ยนอิริยาบถ การทำภาวนาในภาคบ่ายนี้ จะยากกว่าภาคเช้า เพราะ ว่าหลังอาหาร เราอาจ

พระราชภาวนาวิสุทธิ์แนะนำว่าการทำสมาธิในช่วงบ่ายอาจยากกว่าช่วงเช้าเพราะความรู้สึกอึดอัดและง่วง หลังการรับประทานอาหารให้ทำการเปลี่ยนอิริยาบถ ดำรงอยู่กลางแจ้ง เลือกคบหากัลยาณมิตรที่ส่งเสริมการทำสมาธิ และ

บทที่ 5 อุทธัจจกุกกุจจะและวิธีแก้ไข ไม่ว่าจะเป็นนักปฏิบัติใหม่ หรือนักปฏิบัติเก่าที่ฝึกสมาธิมานานพอสมควร ต่างก็จะพบว่า อุปสรรค ตัวสำคัญตัวหนึ่ง ที่ทำให้ใจของเราไม่เคยหยุดนิ่ง เข้าถึงความเป็นสมาธิ นั่น

บทที่ 5 ของหนังสือกล่าวถึงอุทธัจจกุกกุจจะ ซึ่งเป็นอุปสรรคหนึ่งสำคัญที่ทำให้ผู้ปฏิบัติไม่สามารถเข้าสู่สมาธิ ความฟุ้งซ่านเป็นอุปสรรคที่ทำให้จิตใจไม่สงบ โดยมีลักษณะการกระจายไปในอารมณ์ต่างๆ บทนี้จะอธิบายล